Historia słowa adwokat
Jak podaje Wikipedia - Adwokat (łac. advocatus od advocare – wzywać na pomoc) to prawnik świadczący pomoc prawną w szczególności polegającą na udzielaniu porad prawnych, sporządzaniu opinii prawnych, opracowywaniu projektów aktów prawnych oraz występowaniu przed sądami i urzędami.
O historii polskiej palestry można natomiast przeczytać w poniższej pracy:
Jakub Matusielański
7 VI 2007
Praca laboratoryjna
JĘDZRZEJ KITOWICZ O POLESTRZE ADWOKACKIEJ I SĄDOWNICTWIE W XVIII-WIECZNEJ POLSCE
1. PALESTRA – ZNACZENIE I KRÓTKA HISTORIA
Palestra jest to słowo pochodzenia łacińskiego oznaczające ogół adwokatów i aplikantów. Potocznie o palestrze mówi się jako o adwokaturze. Słowo adwokat pochodzi od łacińskiego advocatus – „przyzwany na pomoc”. W starożytnym Rzymie adwokatem nazywano pierwotnie prawnika, patrycjusza, opiekującego się i broniącego bezpłatnie na forum swoich klientów. Był on mówcą (oratorem), ale nie pełnił funkcji zastępcy procesowego (cognitor, procurator). W czasach cesarstwa adwokat stał się również zastępcą procesowym. Zawód ten wykonywali głównie wybitni prawnicy, którzy mogli domagać się od klientów zapłaty honorarium.
W Polsce zastępcy procesowi, pojawili się w połowie XIII w. Zawodowe, odpłatne zastępstwo procesowe znano już od przełomu XV i XVI w. Obowiązki i zadania zastępców ustaliły ordynację królewskie z 1548 r. i 1559 r. Za względu na intratność zawodu, w XVIII w. przypisano dla szlachty funkcje patronów przed Trybunałami. W latach 1764 – 1768 zagwarantowano wyłączność szlachty na prowadzenie zastępstwa procesowego przed sądami ziemskimi i grodzkimi. W 1791 r. dopuszczono do wszystkich sądów mieszczan jako adwokatów. W XVIII w. wprowadzono obronę na zlecenie sądów, odpowiednik obecnej obrony z urzędu. Prowadzili ją tzw. adwokacji ubogich, otrzymujących wynagrodzenie ze skarbu państwa.
W Królestwie Polskim od 1876 r. były 4 stopnie adwokatów: obrońcy przy sądach pokoju, patroni przy trybunałach, adwokaci przy sądach apelacyjnych, mecenasi przy Sądzie Najwyższym. Od 1878 w Królestwie Polskim adwokaci dzielili się na: adwokatów przysięgłych (mających prawo występowania przed wszystkimi sądami, byli to prawnicy ze stopniem uniwersyteckim), pomocników adwokatów przysięgłych (byli to kandydaci do stopnia adwokata przysięgłego, którzy mogli mieć prawo występowania przed sądem za upoważnieniem od sądu) i adwokatów lub pełnomocników prywatnych (wyższe wykształcenie nie było wymagane, byli oni mianowani przez sąd po zdaniu odpowiednich egzaminów.
Więcej o historii adwokatury można dowiedzieć się u adwokata Macieja Chmury http://www.cmlegal.pl/kontakt
Zobacz inne wpisy z miejscowości: Bydgoszcz
